Reduzum/Grou - 18-08-2021

Bistedokter

Column

Dierenartsverhalen van een Friese dierenarts

door Menno J. Wiersma

www.bistedokter.nl | menno@bistedokter.nl

Het beestenhok achter ons huis is weer mijn domein. In dat hok, waar ik als bistedokter in de dop kippen, cavia’s, konijnen en wat al niet meer voor dieren in huisvestte, zitten thans nog uitsluitend duiven. Die waren van Junior, maar hij vond dat Heit tegenwoordig zeeën van tijd had en er nu best voor kon gaan zorgen. En dat doe ik met alle dierenliefde en grote toewijding. Of ik nu duivenmelker ben geworden? Allerminst, het zijn namelijk sierduifjes.

In eerste instantie ging die zorg niet van een leien dakje. Het veertiental decimeerde in een paar maanden tijd tot slechts een zestal. Steeds miste ik er weer eentje. Predatie kreeg de schuld. Toen in het vroege voorjaar zelfs de jonge duiven uit het hok werden geroofd, was ik er klaar mee. Duiventilarrest was voor de resterende roekoe’s geen vrolijke optie en dus paste ik de toegangsklep zodanig aan, dat murd, marter noch kat toegang werd verschaft. Dat hielp!

Van het overgebleven zestal duiven is er slechts één duivin. En die duivin heeft een vaste partner. De andere doffers doen vreselijk hun best en maken haar uitentreuren het hof en de mooiste nesten, doch slechts één daarvan wist het vrouwtje te verleiden. Ze legde twee eitjes in zijn nest, terwijl ze zelf beurtelings met heur eigen doffer aan het broeden was op een verdieping hoger in de duiventil. Die andere minnaardoffer moest het broeden dus in zijn uppie klaren. Dat deed hij overigens met verve!

Na 16 dagen kwam één ei uit. Het andere was blijkbaar onbevrucht. Net zoals in het nest van het duifje met haar eigen partner. Hun jong werd beurtelings door de beide duiven gevoed, terwijl de alleenstaande doffer ook het voeren in zijn eentje moest klaren. De duivin hielp hem slechts met het opruimen van zijn nest: ik zag haar de lege eierschaal verwijderen…

Na een aantal weken waren beide jonge duiven vliegvlug. Aan het verenkleed is duidelijk te zien dat beide nazaten onmiskenbaar de kleureigenschappen ieder van hun eigen vader hebben geërfd. Oftewel: het duifje is dus echt vreemdgegaan en heeft haar minnaar niet een vriendendienst geleverd door uitsluitend zijn nest van eitjes te voorzien! De eindconclusie moet dus zijn dat ook duiven niets menselijks vreemd is en dat naast partnerruil zelfs de emancipatie genadeloos heeft toegeslagen in de duiventil.

Foto: Jonge duiven zijn nou niet bepaald moeders mooiste

Columns Bistedokter