Reduzum/Grou - 13-10-2021

Bistedokter

Column

Dierenartsverhalen van een Friese dierenarts

door Menno J. Wiersma

www.bistedokter.nl | menno@bistedokter.nl

In een relatief kort tijdsbestek maakt het melkveebedrijf van de familie De Groot aan de Ienswei in Reduzum een rigoureuze ommezwaai. Lange tijd was het onzeker of er überhaupt wel opvolging was voor vader Jehannes en moeder Els, maar sinds vorig jaar maken zoon Jorrit en dochter Marije deel uit van de nieuwe maatschap. De jeugd vond dat het familiebedrijf niet teloor mocht gaan. Maar dan moesten hun eigen maatschappelijke ambities en drijfveren ingebed worden in de nieuwe bedrijfsvoering. Daarom werd de melkstal ingeruild voor een tweetal melkrobots en wordt de veestapel ingekrompen om op biologische grondslag verder te boeren.

Ruim 40 jaar geleden stond Jehannes voor net zo’n bepalende keus om samen met zijn vader Oebele op deze plek de boerderij voort te zetten. Destijds werd er een ligbox gezet en groeide de veestapel in de loop van de jaren van 30 stuks naar het huidige aantal van ruim 100 koeien. Dat Jorrit in het bedrijf zou stappen lag meer voor de hand dan bij Marije. Hij volgde het mbo Melkveehouderij en is op dit moment in Barneveld parttime docent daarin na een hbo-opleiding in Wageningen. Marije is eveneens in deeltijd oefentherapeut en volgt daarnaast een studie voor docent gezondheidszorg. De appel valt wat dat betreft niet ver van de boom want voor de klas staan heeft de jeugd duidelijk van moeder Els, die een lange carrière in het basisonderwijs heeft gemaakt en nu een praktijk voor kindercoaching heeft. Juist de affiniteit met dieren deed Marije besluiten om ook in deze bijzondere familiemaatschap te stappen.

Om al die dierbare deeltijdbanen én een studie in te passen in een bedrijfssysteem werd er allereerst gekozen voor twee melkrobots, zodat niemand wordt vastgepind op een vast stramien van melken. Afgelopen voorjaar werden die geplaatst en deze switch hebben de koeien prima doorstaan. Daar ook weidegang een voorwaarde is voor de familie, vergt juist dat wel veel aandacht en goede planning in dit geheel. De koeien moeten immers de gang naar de stal maken voor elke melking!

Het landschap verandert, de biodiversiteit komt in de knel en de stikstofproblematiek hangt als een zwaard van Damocles boven de landbouw. Respect voor de natuur, het geloof in kringloop en grondgebondenheid én het streven naar een hogere rentabiliteit maakten de weg vrij om biologisch te gaan boeren. Die overstap heeft Jehannes al eerder overwogen, maar de garantie op melklevering daarvan aan huidige melkfabriek ontbrak. Vanaf volgend jaar is daarin wel voorzien bij een andere coöperatie van biologische melkveehouders. De voorbereidingen gaan ondertussen gestaag door om het bedrijf met 85 koeien bestendig en duurzaam te maken. Zonnepanelen liggen al op het dak! En de boerderij blijft na een grote ommekeer toch in familiehanden. Pake Oebele zou er vast ‘grutsk’ op zijn geweest.

Foto: Familie de Groot

Columns Bistedokter