Reduzum/Grou - 15-09-2021

Bistedokter

Column

Dierenartsverhalen van een Friese dierenarts

door Menno J. Wiersma

www.bistedokter.nl | menno@bistedokter.nl

In Nederland hobbelen ruim een half miljoen schapen rond. Als je de lammeren daarvan meetelt zijn het er uiteraard nog behoorlijk meer. Het overgrote deel daarvan is bestemd voor de slacht. En het merendeel daarvan gaat weer naar het buitenland. Maar ook in ons eigen land wordt lamsvlees vaker ontdekt en met steeds meer smaak gegeten. Een minderheid bestaat uit melkschapen die worden gemolken om schapenkaas te bereiden. Wol levert niets op. Voor kleding is de wol van onze rassen minder geschikt en voor dekbedden is het gebruik uit de mode geraakt. Tenslotte wordt een klein deel van de schapen uitsluitend voor beweiding van natuurgebieden gebruikt of puur voor de hobby gehouden. Tot die laatste categorie behoort mijn eigen Zwartbles Ooike.

Ooike loopt sinds vorig jaar herfst in onze koppel van overwegend Texelaars en een paar halfbloedjes. Ze heeft al gefigureerd in een krom ‘Bokwerds’ stukje over quarantaine en uiteraard ook mijn Facebook-pagina opgeleukt. Wat ik toch met Zwartbles schapen heb? Ze zijn zo anders dan de witte Texelaars. Nieuwsgierig, tam en vooral eigenwijs! Ooike kwam drachtig van een raszuivere Zwartbles ram bij ons. Dekdatum onbekend… Begin april bracht ze midden in de nacht twee lammetjes, volledig zelfredzaam. Twee ooitjes! En die mogen van mij allebei blijven, zodat we nu een trio Zwartblesjes hebben lopen. Omdat de beide youngsters de enige twee zwarte lammetjes zijn, vallen ze nogal op in onze kleine kudde. Vanaf het prille begin was de tweeling innig verbonden. Altijd in de buurt van moeders, maar steevast bij elkaar. Samen lopen, samen dartelen, en dito grazen en liggen. Een Siamese tweeling gelijk! Vooral al ze ergens in het hoge gras liggen, dan zie je beide zwartbles koppies er net boven uitsteken. Alsof de lichaampjes met elkaar versmolten zijn. Want dat is bij Siamese tweelingen het geval. Dat zijn ééneiige tweelingen waarbij de celdeling in een laat stadium plaats vindt en waarbij de lichamen ergens met elkaar verbonden of versmolten zijn. Of dit stel ééneiig is? Zou best kunnen want ze zijn vrijwel identiek getekend. In ieder geval onafscheidelijk, zelfs nu ze van moeder Ooike gespeend zijn. Een prachtstel, waarmee ik bijzonder in mijn sas ben.

Komen Siamese tweelingen daadwerkelijk ook bij dieren voor? Jazeker wel, maar in mijn loopbaan ben ik dat enkel bij een koe een keer tegengekomen. Maar ook bij andere diersoorten komt deze merkwaardige speling van Moeder Natuur voor. Net als overigens bij mensen meestal niet levensvatbaar. Behalve dan anderhalf jaar terug. In de overdracht van de dienst gaf ik mijn junior-collega een merkwaardig geval door: ‘Er is een kalfje met twee koppen geboren en de boer twijfelt nu in welk bekje hij de biest moet geven.’ Aangekomen op het bewuste bedrijf zat de boerenfamilie net aan de koffie. Bij het aankaarten van het miraculeuze kalf werd mijn goedgelovige collega rap uit de droom geholpen: “Weet je wel dat het vandaag 1 april is?”

Foto: "Siamese tweeling" in de wei

Columns Bistedokter