Zelf doen?
Friesland - 09-12-2022
Nadat mijn moeder was overleden, heb ik haar samen met mijn zus gewassen en gekleed. En daarna heb ik, in overleg met mijn zus en broers, een bevriende uitvaartverzorgster gebeld om te vragen of zij de uitvaart wilde begeleiden. Niet omdat ik het zelf niet kon, maar omdat ik het niet wilde. Ik wilde in de eerste plaats dochter zijn en er niet ook nog eens verantwoordelijk voor zijn of alles goed zou verlopen. Ik weet hoeveel er achter de schermen geregeld moet worden en daar wilde ik geen druk van hebben.
Soms kom ik bij families die meteen in het eerste gesprek al aangeven dat ze heel veel zelf willen doen. Enerzijds juich ik dat toe: de uitvaart in eigen hand nemen, kan echt helpen om op een goede manier met het verlies om te gaan. Maar ik weet ook heel goed hoeveel valkuilen er zijn en waar het mis kan lopen.
Een aantal jaren geleden had ik contact met twee dochters die, na het overlijden van moeder, in principe alles zelf wilden doen. Ze vroegen mij of ik stand-by kon zijn voor het geval ze er zelf niet uitkwamen. Na het overlijden van moeder bestelden ze via internet een kist. Een koeriersbedrijf bracht die dezelfde dag al ‘tussen 13:00 en 18:00 uur’. Dat was meteen al onhandig, want niemand had tijd om zo lang op die kist te wachten. Uiteindelijk kon één van de schoonzonen aanwezig zijn. Om 17:30 uur belde de koerier aan om de kist af te leveren. En afleveren betekende voor hem de kist voor de deur neerzetten en weer vertrekken. Zo stond de schoonzoon met de kist voor het huis van zijn schoonmoeder en hij had geen idee hoe hij die in z’n eentje naar binnen kreeg. Uiteindelijk belde hij mij en samen hebben we de kist, op de schaarwagen die ik heb, naar binnen gebracht.
De volgende dag realiseerden de dochters zich dat moeder in de kist moest worden gelegd. “Hoe doe je dat anders?” was hun vraag aan mij. Ik vertelde dat, als ik een kist bij één van mijn vaste leveranciers bestel, de kist door de chauffeur op een afgesproken tijdstip wordt gebracht en dat hij (of zij) dan helpt om de overledene in de kist te leggen, als de familie dat niet zelf wil doen. Maar ja, nu was er geen chauffeur en zowel de dochters als hun partners voelden er niets voor om te helpen. Uiteindelijk heb ik één van de mannen van het Team Uitvaartondersteuning gebeld om te vragen of hij mij kon helpen om mevrouw in de kist te leggen.
En zo ging het die week nog wel even door: ik was bijzonder druk met het stand-by zijn, om alles uiteindelijk goed te laten verlopen. Maar het was een mooi afscheid en de dochters waren heel tevreden over hoe het was gegaan.
‘Zelf doen’ is prachtig en kan een heel voldaan gevoel geven. Maar het vraagt wel een gedegen voorbereiding en bereidheid om naast het verdriet ook ruimte te maken voor veel praktisch geregel.
Anne de Jong
Hebt u vragen of wilt u eens praten over uw wensen voor uw afscheid? U kunt altijd vrijblijvend een afspraak maken.
Anne de Jong Uitvaartzorg, tel. 0566 – 60 29 22,
Columns Anne de Jong Uitvaartzorg
Naar overzicht
