Friesland - 02-05-2022

(Spotvogel, Hippolais icterina)

Column

Sake P. Roodbergen

De Bargefeart rûn eartiids fan de Stasjonswei yn Grou nei it noarden tusken nûmer 28 en 30 del. Dêr bûgde de brede feart om it perseel 28 hinne en rûn nei it easten ta, ek achter nûmer 26 lâns. Dan wer in skerpe bocht nei it noarden om yn it grutte wetter fan de rjochte Grou út te kommen, it wetter dat rint fan Grou nei Jirnsum.

Wy learden as bern fan nûmer 28 it reedriden op de Bargefeart. Oan de noardkant lei de finne fan de bruorren Kaastra, de boerefamyljes op de prachtige pleats fan Graalda, dy’t yn de santiger jierren ôfbrutsen is: it Kaastra-lân oan de súdwestkant fan Grou wie nedich foar de útwreiding mei nije wiken. Dat wie ús aaisikersfjild. Neat mear fan oer. Oan de noardkant fan ús hûs stiet no de nije Lidl-winkel. Op de skieding tusken nûmer 26 en 28 oan de Bargefeart stie in Esk (Es) en in wylde Roas, as ôfskieding. De Esk stiet der noch, in mânske beam sûnt fyftich jier lyn. De Roas is fuort.

Mar yn dy Roas briede yn ús jonge jierren in Giele Hôfsjonger. In nestke op twa meter hichte, ûnberikber tusken de flymskerpe doarnen. We koenen der krekt ynsjen: lytse rôze aaikes. It sjongfûgeltsje docht syn Fryske namme twa kear eare oan: hy is giel en sjongt prachtich. En gauris yn it hôf fan de âlde boerepleats. Njonken sa’n type pleats stie altyd wol in Flearbeam (Vlier). Ek yn dy strúkachtige beam makket it sjongfûgelpearke mei leafde har nêst. Mei it opromjen fan de âlde Fryske boerepleats hoecht de Giele Hôfsjonger net te ferdwinen. It plantsjen fan in Flearstrúk (leafst mei in wylde roas oan beide kanten) is al in weardefolle útnûging foar it spesjale fûgeltsje mei de moaie sang. In sang mei in spotske finale, jaseker. De Giele hôfsjonger is ien fan de lêste simmergasten dy’t út it waarme suden weromkeart: ein april, begjin maaie.

Boarne: natoergids Fûgels (Sake P. Roodbergen, Wijdemeer 2013)

Tekst en foto: Sake P. Roodbergen

Columns Sake P. Roodbergen