De boer en it Kuierpaad, hoe rint dat?
Jirnsum/Grou - 25-02-2026
Column 
Grou2030
Tekst/ interview: E. v.d. Wiel & B. v.d. Velde
Foto's: S. Beem
Boer Galama had al eens gedacht aan een route over de kade langs de Kromme Grou. Toen de Bistedokter in 2022 bij hem langskwam om eens te polsen, was Galama dan ook direct bereid om mee te werken. Waarom, dat is eenvoudig: “Je binne ûnderdiel fan in mienskip dus wolst ek wat goeds dwaan foar die mienskip.” En zo geschiedde.
Het heeft wel heel lang geduurd voor alles rond was, vinden vader en zoon. Zij hadden een betonplaat klaarliggen en een machine zou toch al langskomen. Waarom dan niet direct de oversteek gelegd van kade naar fietspad? Maar ja, zo werkt het niet in ons land. Ook voor een bruggetje is een vergunning nodig.
Er wordt behoorlijk vaak gewandeld, zien zij vanuit het keukenraam of als ze in het land werken. Zo’n 5 tot 10 wandelaars per dag en op een mooie dag veel meer. Het doet ze goed om te zien dat mensen kunnen genieten van de natuur. Want ook Bas Galama benadrukt: “Jo binne yn in totaal oare wrâld as jo dêr yn de stilte en by it wetter rinne.”
Een enkele keer zag Menno Galama mensen met een hond, terwijl op het bord toch echt staat “honden verboden.” Het gesprek en zijn uitleg over ziektekiemen die slecht – soms zelfs dodelijk - zijn voor de veestapel, helpen dan altijd. Dan blijkt vaak ook dat wandelaars denken dat het openbaar terrein is. Dat is niet zo; men is te gast bij boer.
Het advies van Galama aan andere boeren: “As jo der net folle skea fan hawwe, doch it! En as it net befalt, kinne jo altiid noch stopje.” Het helpt ook dat de boeren er amper omkijken naar hebben. Een beheerdersploeg loopt wekelijks de route om eventuele rommel mee te nemen.
Naar overzicht
